سامادهي @Samădhi@ समाधि@  三摩提@   사마디@さんまい@tam-ma-địa@সমাধি@самадхі@Самадхи@
三昧@સમાધિ@סמדהי@サマディ@סאַמאַדהי@ಸಮಾಧಿ@самади@சமாதி@సమాధి@سماد@szamádhi@




   
  sprogramos
  ASASY
 
„Wyobraźnia jest początkiem tworzenia. Wyobrażasz sobie coś czego pragniesz, chcesz tego co sobie wyobrażasz i na końcu tworzysz to co chcesz.” – George Bernard Shaw

Ostatnie, najdłuższe hasło brzmi:

In persecutione extrema S.R.E. sedebit Petrus Romanus, qui pascet oves in multis tribulationibus: quibus transactis civitas septicollis diruetur, & Iudex tremendus iudicabit populum suum. Finis.

W czasie najgorszego prześladowania Świętego Kościoła Rzymskiego, [na tronie] zasiądzie Piotr Rzymianin, który będzie paść owce podczas wielu cierpień, po czym miasto siedmiu wzgórz [Rzym] zostanie zniszczone i straszny Sędzia osądzi swój lud. Koniec.


Synestezja


Choroby popromienne

Napromienienie organizmu ludzkiego dostatecznie wysoką dawką może wywołać zespół objawów określany jako ostra choroba popromienna. Dokładne określenie wartości dawki pochłoniętej przez organizm lub poszczególne narządy po zaistniałym wypadku radiacyjnym nie jest dotychczas praktycznie możliwe. Stosowana metodyka sprowadza się do fizycznych pomiarów skażeń wewnętrznych ciała określania koncentracji limfocytów, granulocytów, płytek krwi, chromosomowej analizy cytogenetycznej oraz obserwacji podstawowych objawów - nudności, wymiotów - i czasu ich wystąpienia. Biorąc pod uwagę czas występowania różnych objawów można wyodrębnić kilka faz ostrej choroby popromiennej - okres wstępny, okres utajony, główna faza choroby, zgon lub powrót do zdrowia. W zależności od tępa, jakie objawy w przebiegu choroby dominują, przyjęto podział na następujące zespoły: mózgowy, jelitowy, szpikowy, skórny i inne.

Zespół mózgowy centralnego układu nerwowego

Przyjmuje się, że syndrom uszkodzenia centralnego układu nerwowego występuje przy dawkach kilka tysięcy remów. Po 30 minutach mogą wystąpić nudności, wymioty. Notuje się wzrost temperatury ciała do 38-40'C utrzymujący się od 12 godzin do śmierci. Bezpośrednio po napromienieniu /8 - 48 godzin/ stwierdza się obrzęk ślinianek, biegunki, zapalenie śluzówki jamy ustnej. Może wystanie też napalenie trzustki. Do objawów fazy ostrej zaliczany także bardzo szybkie wypadanie włosów które po przekroczeniu dawki 700 remów jest trwałe.
Wiedza na temat zespołu mózgowego jest dotychczas znikoma i ociera się na wynikach doświadczeń zwierzętach oraz tylko w nielicznych przypadkach na ludziach.


Zespół jelitowy

Już po napromieniowaniu dawka 100 remów może wystąpić zespół zwany jelitowym. Charakterystycznymi objawami tego zespołu są nudności, biegunka, wymioty. Najwcześniejszymi zmianami popromiennymi, stwierdzanymi w przewodzie pokarmowym są: obrzęk błony podśluzowej. Objawy te mogą pojawić się już po kilku godzinach. Przy ciężkich uszkodzeniach dochodzi też do zmian naczyniowych. Rozwija się rozległy zanik gruczołów błony śluzowej, który może trwać miesiącami. Przewlekłe zmiany popromienne mogą rozwijać się w czasie od 6-ciu miesięcy do kilku lat po ekspozycji. Zazwyczaj są one bardzo bolesne i słabo reagują na leczenie. Najczęstszymi zmianami w jelicie są przewlekłe wrzody. Klinicznie obserwuje się biegunki, okresowo krwiste. Jako przyczynę podaje się zaburzenia elektrolitowe sodu i potasu przestrzeni komórkowej i pozakomórkowej. Leczenie (polega na właściwym nawadnianiu, uzupełnianiu elektrolitowym, wymuszonej diurezie oraz podawaniu antybiotyków zapobiegającymi rozwojowi flory bakteryjnej /neomycyna, collistyna/. Po okresie regeneracji i śluzówki może zostać przywrócona czynność jelit i chory zdrowieje. Odcinkowe stwardnienia ściany mogą występować oddzielnie lub łącznie z owrzodzeniami. Nierzadko tworzą przetoki. Tkanka chłonna jelita rzadko potem odrasta. Objawami zdrowienia są zmniejszanie się częstości wymiotów i biegunek, a we krwi obwodowej utrzymywanie się lub wzrost liczby limfocytów. Spadek liczby limfocytów do zera rokuje niepomyślnie. Gdy liczba granulocytów w pierwszym tygodniu spada poniżej 250/mm3 to szanse przeżycia są zerowe.

Zespół szpikowy

Przyjmuje się, że o ile limfopenia pojawi się w ciągu kilku godzin i osiągnie maksimum po 48-72 godzinach, jest to dowodem znacznego napromienienia. Do dawki 200 - 300 remów limfopenia zależy od wartości dawki pochłoniętej. Powyżej 200 - 300 remfw poziom limfocytów nie przedstawia znaczenia klinicznego. Rokowanie zależy od czasu pojawienia się nudności, wymiotów i biegunki. Jeżeli objawy te są wczesne i ciągłe, przeżycie jest niemożliwe. Obecność we krwi obwodowej nawet kilku granulocytów w 2-gim tygodniu polepsza rokowanie. Spadek liczby trombocytów do zera w ciągu 10 dni rokuje niepomyślnie.

Przeszczep szpiku

Przeszczep szpiku jest wskazany przy poważnych początkowych objawach - gwałtownym spadku liczby limfocytów i granulocytów / prawie do zera / w ciągu pierwszego tygodnia i trombopenii zbliżającej się dc poziomu zerowego w ciągu 10 dni. Gdy liczba granulocytów osiąga najniższy punkt w ciągu 2-ch do 3-ch tygodni, transplantacja szpiku nie jest korzystna. Należy wówczas stosować antybiotyki i transfuzje krwi. Spadek ilości płytek do poziomu 50 000 /m3 wymaga transfuzji. Dawców przeszczepu szpiku dobiera się zazwyczaj spośród rodzeństwa biorcy. I tak chory posiadający jednego brata lub siostrę posiada ok. 25% prawdopodobieństwa zgodności w zakre¬sie antygenów HLA, posiadający dwoje rodzeństwa 44% troje -58% i czworo -68%. Istnieje również niewielka możliwość doboru dawcy zgodnego w zakresie antygenów HLA spośród nie spokrewnionych osób. Najczęstszymi powikłaniami po przeszczepie serniku kostnego są: choroba przeszczepu przeciw gospodarzowi, odrzucanie przeszczepu, zakażenia.

Zespół skórny

Skóra jest ze wszystkich tkanek najczęściej uszkadzana przez promieniowanie. Od około 6 do 48 godzin po ekspozycji na promieniowanie można dostrzec na skórze nikłe zaczerwienienie. Jest ono jednak nietrwałe, a więc trudno zauważalne. Pod koniec okresu wylęgania, zazwyczaj po 6-14 dniach rozwija się długotrwały rumień. Makro i mikroskopowo odczyn ten przypomina zwykłe oparzenie słoneczne. W zależności od dawki oparzenia mogą być pierwszego, drugiego i trzeciego stopnia /kiedy dochodzi do rozległego zniszczenia zarówno naskórka jak i skóry właściwej/. Podział ten ma tylko orientacyjne znaczenie, ponieważ we wczesnym okresie po napromienianiu wygląd powierzchni skóry nie oddaje dokładnie bardziej istotnych zmian kolegami skóry i tkanki podskórnej oraz naczyń krwionośnych. Początkowo rumień jest jaskrawo czerwony, ale po kilku dniach przybiera barwę ciemnoczerwoną lub odcień szkarłatny. Rozwijający się obrzęk skóry może trwać tygodniami i miesiącami, długo po zniknięciu rumienia.

W zależności od dawki objawy mogą zaniknąć lub przejść w przewlekłe. Ostre obrzmienie skóry ustępuje miejsca przewlekłemu, ropowiczemu lub drewnowatemu obrzękowi, w miarę stopniowego odkładania się grubych pasm kolagenu. Niektóre naczynia krwionośne więdną i zanikają, inne pozostają drożne, ale ściany ich staja się sztywne. Jeszcze inne rozszerzają się, tworząc trwałe rozstrzenie naczyniowe. Powstaje niewiele tkanki nowej, sprężystej i skóra staje się zgrubiała, deskowata, nieelastyczna prawie nieunaczyniona. Nabłonek powierzchniowy jest zredukowany do kilku warstw spłaszczonych komórek, a błona podstawna zanika. Obszary takie goją się bardzo powoli po urazach, są mało odporne na zakażenia i mogą ulegać samoistnemu rozpadowi. Powstają, w tych miejscach przewlekłe, nawracające owrzodzenia, często pojawiają się ogniska nadmiernego rogowacenia i zazwyczaj, w okresie od 2-ch do 30-stu lat rozwija się rak skóry.

Zmiany w układzie oddechowym

Należy się spodziewać, że działanie nawet małych dawek promieniowania będzie oddziaływało również na układ oddechowy na skutek jonizacji powietrza przez promieniowanie. Cechami charakterystycznymi powstających zapaleń są: beztemperaturowy przebieg, suchy długotrwale utrzymujący się kaszel, brak objawów nieżytowych /tzw. wirusowych/ ze strony innych błon śluzowych np. nosa. Długotrwale utrzymujący się kaszel, niewłaściwie leczony /np. za pomocą antybiotyków/ może doprowadzić do rozstrzeni oskrzeli, rozedmy płuc, czy też pewnego rodzaju astm. Utrzymujące się zmiany w układzie oddechowym, wpływając na przeciążenie pracy serca, mogą doprowadzić do niewydolności krążenia /zespół płucno-sercowy/, a w konsekwencji do skrócenia czasu życia. Przy większych dawkach płuca stają się suche, gumowate, blade, nasuwając na myśl rozległe zwłóknienie. Uderzającymi cechami mikroskopowymi są obrzęk i zgrubienie ścian pęcherzyków, z nieznacznym lub umiarkowanym włóknieniem, złuszczaniem komórek wyściółki pęcherzyków. W krańcowych przypadkach czynność oddechowa jest upośledzona w stopniu powodującym duszność. Odczyny wczesne lub ostre mogą czasami się cofnąć, ale jeżeli dojdzie do włóknienia, upośledzenie czynności oddechowej jest nieodwracalne.

Narządy rozrodcze

Ryzyko narażenia płodu na promieniowanie jonizujące zależy od okresu ciąży. Wiadomo, że promieniowanie uszkadza w pierwszej kolejności młode komórki. I tak w okresie blastogenezy - w okresie poprzedzającym zagnieżdżenie - następuje najczęściej zniszczenie zarodka.

Okres embriogenezy, w tej fazie, która trwa do końca 3 tygodnia ciąży zarodek jest podatny na działanie teratogenne. Rodzaj wady wrodzonej zależy od czasu po zapłodnieniu oraz od narządu. Wady kończyn występują, gdy czynnik jonizujący zadziałał pomiędzy 22-gim a 35-tym dniem ciąży, wady wzroku- pomiędzy 22-gim a 40-tym dniem, a serca- pomiędzy 17-tym a 40-tym dniem ciąży. W okresie rozwoju płodowego promieniowanie może spowodować obojnactwo rzekome oraz uszkodzenia mózgu. U plemienia Nawajów, którzy zamieszkiwali tereny kopalni uranu /64 tysiące ludzi/, stwierdzono w latach 1964 - 1981 na 13.300 porodów, oprócz wysokiego odsetka urodzeń martwych i wad wrodzonych /od 2 do 8 x więcej niż w grupie kontrolnej/, u dzieci żywo urodzonych występowanie hydrocefali, ancephalii, mikrocephali, zesół Downa, wady wrodzone układu kostnego /dysplazje stawu biodrowego, końskie stopy/, rozszczepy warg i podniebienia. Z wymienionej grupy 3400 dzieci musi przebywać w szkołach specjalnych, a 2000 oczekuje na kwalifikacje.

Jak wykazały badania płodów po samoistnych-poronieniach, u 50% występowały anomalie chromosomowe. W tym trisomia X -50%, monosomia X- 18%, triploidy- 17%.

Częstotliwość występowania aberracji u ludzi w zależności od dawki przedstawiono poniżej / na podstawie danych z Hiroszimy/.



Usuń z ziemi ludzi i ich zasługi a uzyskasz czystej postaci RAJ - EDEN
skoro ziemia to raj , to jest tu śmierć i wieczność , dobro i brak dobra ,
Aby zaistniało cokolwiek na ziemi musi istnieć różnica potencjałów 
DOBRO - BRAK DOBRA , ŚMIERĆ - WIECZNOŚĆ , KOBIETA -MĘŻCZYZNA 
POZDRAWJASIE?
 
 
 
świAtło rozUMiane jaKo wEwnęTRzna mąDRość 
pŁOmień wiEDzy zPŁonOŁ wiECzny
solarny system zapamiętywania
 
Kwas hialuronowy – glikozoaminoglikan (rodzaj polisacharydu), który występuje we wszystkich organizmach żywych i należy do 
 
najliczniejszej grupy związków mających identyczną budowę chemiczną tak u bakterii, jak i człowieka. Kwas hialuronowy jest 
 
biopolimerem, w którym występują naprzemiennie mery kwasu D-glukuronowego i N-acetylo-D-glukozaminy połączone wiązaniami 
 
ß(1›4) i ß(1›3)glikozydowymi. Naturalnie występujący kwas hialurynowy posiada masę cząsteczkową od 102 do 104 kDa. W 
 
przeciwieństwie do innych glukozoaminoglikanów nie tworzy kowalencyjnego wiązania zbiałkami, nie może więc wchodzić w 
 
skład typowego proteoglikanu. Może natomiast stanowić oś, na której wiążą się inne proteoglikany tworząc wraz z nimi 
 
"agregat proteoglikanu". (Wikipedia).
 
Kwas hialuronowy (KH) jest galaretowatą cząsteczką zatrzymującą wodę, która wypełnia przestrzenie ciała i jest środkiem 
 
amortyzującym u wszystkich ssaków. KH można znaleźć w stawach, nerwach, nawilża skórę i włosy, wypełnia oczy. Nasze ciała 
 
zawierają w sobie co najmniej 15% KH, praktycznie znajduje się w każdej części ciała.
 
Badania naukowe wykazały, że KH nie tylko nawilża skórę ale również stymuluje produkcję kolagenu, działa jako 
 
przeciwutleniacz, ma właściwości przeciwbakteryjne, przeciwzapalne, mocno chroni nasze oczy przed wieloma problemami.
 
Produkcja KH w organizmie zmniejsza się z wiekiem, co powoduje proces starzenia. Po 40-ce mamy KH co najmniej o połowę 
 
mniej niż jest to wymagane do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Będzie to widoczne przede wszystkim na skórze, na 
 
której pojawiają się głębsze zmarszczki.
 
Następnym symptomem będzie stan naszych stawów, stają się słabsze, mniej elastyczne ponieważ KH działa niczym amortyzator 
 
dla tkanek stawowych, łagodzi ból, regeneruje zniszczone chrząstki.
 
Trzeci objaw to stan naszych oczu. KH znajdujący się w cieczy szklistej oczu nadaje im kształt i charakterystyczne 
 
właściwości, nawilża tkanki oka, wspomaga wzrok. Kiedy obniża się jego poziom oczy stają się słabsze. Często jest 
 
stosowany w czasie operacji zaćmy.
 
Mało kto zdaje sobie sprawę, że KH pomoże w chorobie dziąseł w której może dojść do utraty zębów. KH jest ważnym 
 
składnikiem tkanki dziąseł, ogranicza ich zapalenia, krwawienia. Stosowany jest w postaci żelu (Gengigel).
 
KORPUSKULARNO-FALOWA NATURA ŚWIATŁA
 
 
Dualizm korpuskularno-falowy wynika z równania de Broglie'a l = h/p, gdzie h - stała Plancka, a p - pęd elektronu. Zgodnie 
 
z jego założeniem poruszającą się cząstkę elementarną można uznać za falę o długości zależnej od wielkości jej pędu i na 
 
odwrót, kwantowi promieniowania elektromagnetycznego (np. światła, X, g) można przypisać pęd zależny od długości fali. 
 
Teoria de Broglie'a znalazła potwierdzenie w eksperymentach Davissona i Germera. Puszczali wiązkę elektronów na kryształ 
 
niklu co wywoływało wtórną emisję elektronów z kryształu. Liczbę elektronów wysyłanych w różnych kierunkach określano za 
 
pomocą kolektora - płytki metalowej, która zbierała padający na nią elektrony. Kolektor można było obracać dookoła 
 
kryształu. Przez przypadek doszło do utlenienia jednej z tarcz niklu. Ogrzano ją więc, aby usunąć powstałą warstwę tlenku 
 
niklu. Następnie dokonywano doświadczeń z tą tarczą. Okazało się, że wyniki tych doświadczeń były zupełnie inne niż 
 
wcześniejszych. Sposób oczyszczania tarczy spowodował, iż zmieniła się ona w duży monokryształ. Elektrony z takiej tarczy 
 
były emitowane we wszystkich kierunkach, jednak pod pewnymi kątami obserwowano zwiększoną emisję. Jeżeli elektrony miałyby 
 
rzeczywiście naturę falową to podlegałyby one podobnie jak wiązka światła dyfrakcji. I rzeczywiście to właśnie przejaw 
 
dyfrakcji elektronów zaobserwowali Davisson i Germer. Z drugiej strony korpuskularny charakter światła przejawia się w 
 
zjawisku fotoelektrycznym lub Comptona, w których kwant światła przekazuje pęd cząstce, tracąc energię i zwiększając 
 
długość fali. 
Newton był twórcą tzw. korpuskularnej teorii światła. Twierdził, że światło składa się z drobnych cząsteczek - korpuskuł, 
 
które przemieszczają się z ogromnymi prędkościami (cząstki te wpadając do oka, wywołują wrażenie światła). Dzięki temu 
 
światło "podróżuje" po liniach prostych i powoduje powstawanie ostrego cienia. Można było wyjaśnić także, dlaczego lustra 
 
odbijają światło - korpuskuły odbijają się od szkła niczym piłki od ściany. Według Newtona zjawisko załamania światła 
 
spowodowane jest tym, że korpuskuły szybciej poruszają się w szkle i wodzie niż w powietrzu. Teoria Newtona wyjaśniała 
 
również, dlaczego światło może rozchodzić się w próżni.
Według niej światło jest strumieniem bardzo szybko pędzących cząstek - korpuskuł wylatujących ze źródła. Newton nie tylko 
 
opracował teorię światła, ale i wykonał poważną pracę doświadczalną. W połowie XVII wieku panował pogląd, że światło jest 
 
bezbarwne, a barwy widzimy dzięki temu, że światło w jakiś sposób wydobywa je z przedmiotów i przekazuje oku. 
 
Doświadczenia Newtona z pryzmatem nasuwały przypuszczenia, że światło białe, słoneczne jest mieszaniną wielu barw - jest 
 
kolorowe. 
Huygens w roku 1690 ogłosił swoją falową teorię światła, według której światło polega na ruchu fal rozchodzących się 
 
podobnie jak fale w ciałach sprężystych, niosąc ze sobą energię. Wykazał, że falowa natura światła bezproblemowo wyjaśnia 
 
zjawisko rozszczepiania światła białego w pryzmacie (powstawanie widma światła białego). Każdej barwie, wg Huygensa, 
 
odpowiada inna długość fali. Jeśli światło "podróżuje" wolniej przez szkło i wodę niż przez powietrze, wówczas wielkość 
 
załamania zależy od długości fali - im mniejsza długość fali, tym większe załamanie światła. Gdy rozważy się dalej ogromną 
 
szybkość, z jaką światło rozchodzi się we wszystkie strony, i jak promienie światła, przychodzące z różnych, nawet 
 
przeciwnych stron, bez przeszkód się przenikają, wtedy łatwo będzie zrozumieć, że kiedy widzimy świecący przedmiot, to na 
 
pewno nie dlatego, że przedmiot ten wysyła jakąś materię wędrującą w powietrzu jak kula czy strzała. Światło rozchodzi się 
 
zatem w jakiś inny sposób, jest on podobny do sposobu roznoszenia się dźwięku w powietrzu. Jednym z koronnych argumentów 
 
Huygensa było przenikanie się dwu wiązek światła - nie mógł przyjąć do wiadomości, że cząsteczki światła (według Newtona) 
 
przenikają się wzajemnie i nie powoduje to żadnych zaburzeń. Natomiast możliwe było wzajemne przenikanie fal. Przez 
 
analogię między rozchodzeniem się dźwięku i światła, Huygens doszedł do wniosku, że do rozchodzenia się światła potrzebny 
 
jest ośrodek, w którym będą występować lokalne zagęszczenia i rozrzedzenia światła (jak dźwięk rozchodzący się w 
 
powietrzu). Powietrze nie mogło być tym ośrodkiem, ponieważ światło rozchodziło się w próżni, dlatego przyjął, że 
 
przestrzeń między Ziemią, a Słońcem wypełnia pewien ośrodek, który nazwał eterem kosmicznym. Hipoteza o podobieństwie fal 
 
dźwiękowych i światła okazała się bardzo użyteczna, wyjaśnił za jej pomocą zjawiska odbicia i załamania światła. Również z 
 
jego teorii wynika zupełnie inny fakt, niż głosił Newton - prędkość światła w wodzie lub szkle jest mniejsza niż prędkość 
 
światła w powietrzu. Teoria Newtona tłumaczyła wszystkie znane wówczas zjawiska optyczne, tak więc o teorii Huygensa 
 
zapomniano.
Teoria korpuskularna Newtona panowała aż do początku XIX wieku, kiedy to zaobserwowano dyfrakcję i interferencję światła. 
 
Oba te zjawiska świadczą o falowej naturze światła. Do łask wróciła więc teoria falowa światła Huygensa, chociaż problem 
 
eteru kosmicznego nadal pozostał. 
Po ogłoszeniu w roku 1867 przez Maxwella teorii fal elektromagnetycznych stało się jasne, że światło to też fala 
 
elektromagnetyczna, która nie potrzebuje do rozchodzenia się w przestrzeni żadnego ośrodka materialnego. Problem eteru 
 
kosmicznego zniknął. 
Było tak do końca XIX wieku, kiedy to odkryto nowe zjawiska (np. zjawisko fotoelektryczne zewnętrzne), których nie udało 
 
się wytłumaczyć za pomocą falowej teorii światła. W roku 1905 Einstein podał wyjaśnienie zjawiska fotoelektrycznego, 
 
zakładając, że światło rozchodzi się w postaci określonych porcji energii, zwanych kwantami. Powstała w ten sposób nowa 
 
teoria kwantowa światła, w której można znaleźć nawiązanie do dawnej teorii korpuskularnej Newtona.
Przydatna praca? Tak Nie Dodaj komentarz
 Autor justyna_grzyb_1988
Podobne prace:
55% Zwierciadła
77% Promeieniowanie elektromagnetyczne- rodzaje światła,dyfrakcja,interfrakcja,widma,fale,zwierciadła
54% Optyka - Referat
30% Optyka i światła
49% Prędkosc światła, metody pomiaru prekosci światłą, światło jako fala elektromagnetyczna
Polecane prace:
79% Elektrownie jądrowe - jeden z najlepszych wynalazków ludzkości.
65% II zasada dynamiki
66% Energia Jądrowa
78% Elektrownie Jądrowe
W słownikach:
Dualizm korpuskularno-falowy Falowa natura cząstek materii Dyfrakcja Pojęcie dualizmu korpuskularno-falowego Opis cząstek 
 
materii za pomocą funkcji falowej
Podobne tematy:
Korpuskularno falowa natura światła Dualizm korpuskularno falowy Fale materii Korpuskularna teoria światła Teoria 
 
korpuskularna światła Isaac Newton światło według Isaaca Newtona światło właściwości światła WSZYSTKIE
Wersja ściąga: korpuskularno-falowa_natura_światła.doc
Komentarze (3) Brak komentarzy Dodaj komentarz
 
19.5.2008 (13:06)
klaudyyna002 zaffajdana praca;)
odpowiedz
 
23.3.2008 (19:27)
aassiiaaa2008 zajebioza
 
odpowiedz
 
20.1.2008 (17:19)
Cienista super praca,zwięzła i wiele wyjaśnia,właśnie tego szukałam
odpowiedz
Typ pracy
Referaty
Zadania z Fizyki
  Weronika14114 rozwiązane zadania
Fizyka 10 pkt wczoraj o 16:44
Prosze o pomoc. Dziekuje.
Rozwiązań 0 z 2
punktów za rozwiązanie do 8
Rozwiązuj
  milenamagda0 rozwiązanych zadań
Fizyka 10 pkt wczoraj o 01:07
Wahadło wykonało 30 drgań w ciągu 15 s. Oblicz częstotliwość jego drgań oraz okres. Odpowiedz na pytania: Pytanie 1. Jakim 
 
zjawiskom ulegają fale...
Rozwiązań 0 z 2
punktów za rozwiązanie do 8
Rozwiązuj
  robson1230 rozwiązanych zadań
Fizyka 10 pkt 14.5.2015 (21:25)
BŁAGAM,  POMOC , zróbcie mi to zadanie błagam mam czas do jutra a jak nie to klop dostaniecie ile czego chcecie ale 
 
zróbcie mi je proszę ,z...
Rozwiązań 0 z 2
punktów za rozwiązanie do 8
Rozwiązuj
  robson1230 rozwiązanych zadań
Fizyka 10 pkt 14.5.2015 (19:05)
Witam, czy może mi ktoś zrobić te zadania? (błągam) potrzebuje je pilnie ,. wykonaj konstrukcje obrazu powstającego w 
 
zwierciadle wypukłym o...
Rozwiązań 0 z 2
punktów za rozwiązanie do 8
Rozwiązuj
  joanna0611950 rozwiązanych zadań
Fizyka 40 pkt 14.5.2015 (18:31)
Deficyt masy i jego zastosowanie . Proszę o referat na ten temat .
Rozwiązań 0 z 2
punktów za rozwiązanie do 30
Rozwiązuj
Masz problem z zadaniem?
Tu znajdziesz pomoc!
Wyjaśnimy Ci krok po kroku jak
rozwiązać zadanie.
Zadaj pytanie
 


















































sss


ssssssss
 
  ROZUM NALEŻY KSZTAŁTOWAĆ BY UNIKNĄĆ DEBILENiA pozdrawjasie 14897 odwiedzającylicz na policzek sssssssssssssssssssssssssssssssssssssssss  
 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=